۱. زندگی و مُردگی تو تنهایی, شرف داره به هم راه و هم نفس شدن با آدم های اشتباهی! ببخشید اگر مترادف اشتباهی رو نگفتم! ۲. البته استثنائاتی هم هست که باید آدم هایی را ناچارا توی دلت نگهشان داری . نمیدانم این جمله را از روی حسادت نوشتم یا غبطه یا ظلمی که قبلا شده است. و شاید هم ترکیبی از همه. اما چقدر میخواستم که چنان موقعیتی داشته باشم و برخلاف و باوجود رنج های دنیایی, دلم یک عالمه خرسندی داشت. ۳. قرار است چه زمانی شبیه آدمیزاد شوم؟ نمی دانم. منبع
درباره این سایت